«پیری»

«پیری» ۱/۲/۹۲

پیری دیار دای ، وه ناز و نرُم
خور آوردیِ جوُنی تمُم

جواز مردن ناتیِ ئر نوم مشدِم
ئخه سیلِم کرد، نزاکه کُشدِم

هونه گُمونم هاتیه بوسیِ
رازی، نارازی ،مومه دوسیِ

بلایی نیه ،یِ روو تمُم بو
یا چوی مِمُنیِ ،نو هواردیِ بچو

وژ نیشونه میِ، پیریزه مهیِ
وه گرد مردِم ستیزه مِهِی

دنو دِرِژیِ،چنگ تیژه مِهی
خلقاوُ،کمه سیِ، سر ریژه مِهی

فره مغروره گُم گُم مای ئو ور
اولین زِنِشد منیشیِ ئو سر

بساط شادی ،وه دل نیه سیِ
وه گرد جوُنی مدوم قیه سیِ

کافر نوینیِ ئج ایِ جلاده
ئر سوار بُیی مِهِت پیاده

قله پِرئج ویر،تنیا ئو بی کس
قایم نمه یو، لرزه لرزِ دس

پوسِ بدن سیِ ،چیم ایِ چال کتیِ
برژنگ چوی دِروش، ئیِ نوم ایرهتیِ

خوشالمه ئسگه جُره بازیِ بیم
ئیِ طور ئلو یکه تازیِ بیم

کُچک ئر کُچک،برداوُ ئر برداوُ
کویل مگیردیام،ئیِ روُ تا سراوُ

ئیسگه مزانم دنیا دمِکه
زندگی بشه ر سو سو شمِکه

ئریِ گذشته افسوسه میری
چه زوی رسیمه منزلگای پیری

خاهی، نخاهی دِیه میا بِمِری
ناخات، کینه کس ئیِ دل بگِری

#مهدی_زینی

@aksohonar
@qhazalemastaneh
http://telegram.me/farhangelakI

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

21 + = 24