«سن ازدواج در فرهنگ لکی»

«سن ازدواج در فرهنگ لکی»

قبل از هر چیز باید گفته شود که نگارنده نسبت به درست یا غلط بودن مطالب فرهنگ عامه ی لکی که نگاشته می شود نظر خاصی ندارد و تایید یا رد نمی نماید.ذکر فر هنگ عامه برای آگاهی نسلهای مختلف مردمان لک است ، تا در غبار تمدن امروزی گم نشوند.

در مورد انواع ازدواج در میان مردمان لک در نوشته ای مجزا شرح و بسط داده ایم و هر کدام را به طور کامل شرح نموده و تقدیم دوستداران این فرهنگ کرده ایم.

در اینجا صرفا به سن ازدواج در بین این قوم اشاره می کنیم.در هر جامعه برای ازدواج سن مخصوصی را مد نظر دارند و به آن معتقد است و عمل می کنند. این باور مجزای از سن قانونی ازدواج است که توسط حقوقدانان و فقها تعیین می شود.در دین اسلم سن نه سالگی را زمان بلوغ دختران دانسته و آن را برای ازدواج مناسب می داند و در این مور د احادیث فراوان وجود دارد.

خداوند سن ازدواج را تعیین نکرده، اما در آیه ای در سوره نساء می فرماید درباره شرایطی که لازم است انسان در آن ازدواج کند صحبت کرده است و تا حدودی می توان سن ازدواج را تشخیص داد .

 

خداوند در آیه ۶ سوره نساء می فرماید:«یتیمان را آزمایش کنید تا هنگامی که بالغ شده و به نکاح تمایل پیدا کردند و آنان را به درک مصالح زندگانی خود آگاه یافتید، اموالشان را به آنان بدهید». مطابق با این آیه زمان ازدواج پس از بلوغ جنسی و زمانی است که انسان به یک درک نسبی از زندگی می رسد.در واقع خداوند شرایط ازدواج را مشخص نموده است.

در کشورهای مختلف با توجه منطقه ی جغرافیایی و آب و هوایی سن مخصوصی را برای ازدواج دارند. هر چند در سالهای اخیر به خاطر مسایل مختلف سن ازدواج در دنیا بالاتر رفته است. به عنوان مثال اسپانیا از سن شانزده سالگی برای دختران با دو سال افزایش آن را به هیجده سالگی رسانده است.

و اما در میان قوم لک دقیقا به سن اشاره ی مستقیم نشده است اما نشانه های آن را بیان کرده است.شاید این نشانه ها با توجه به سخن قرآن که به شرایط اشاره کرده است در میان قوم لک مرسوم و معمول گردیده است.

در جمله ای که بزرگان و معمرین قوم برای ازدواج دختر بیان می کردند این بود که : اگر با کلاه به پشت پای دختری زدی و بر زمین نخورد ،آن دختر زمان ازدواجش رسیده است. در این جمله نوع کلاه و جنس و نرمی و سفتی آن معلوم نگردیده است ولی می توان گفت اکثر کلاه های محلی قوم لک که از پشم درست می گردید محکم و جاندار بود.

دیگر اینکه شرایطی خاص برای سن ازدواج قایل بودند و آن را در ابیاتی اینگونه بیان می کردند.

ممله ام بیه چنه بِی      دالکه والله شویمه مِی

این بیت شرایط جسمی و جنسی و زمان بلوغ را می رساند که در این زمان ازدواج بلا مانع و منع عرفی و عامیانه ندارد.

در یک خواستگاری که دختر حرفهای خواستگار و والدینش را می شنود که : دختر ما هنوز نمیتواند با مشک کوچک (کنیلک) از چشمه آب بیاورد یا نمی تواند سطل جای نان(خونچه) را بردارد بنا بر این هنوز زمان ازدواجش نشده است،دختر با صدای بلند و با آواز می گوید :

خونچه هر گوا پیشی      بوشنه زوما بنیشی

تا م بچمی سراوان         کنه پر کم ئی آوان

و تن تن هلگه داوان        دیه نموسم ئی باوان

در یک گفتگوی دیگر می بینیم که جوانی از دختری  می پرسد : آیا زمان آن نرسیده است که با من شریک زندگی شوی؟دختر در جواب می گوید: من هم نان می پزم و هم دوک ریسی را می دانم. قول می دهم ، «و نون تونک و بن باریک بهمت و مال»یعنی با نان تنُک و نخ باریک تورا ثروتمند می کنم. در این گفتگو شرایط به سن تشخیص رسیدن دختر را در موارد صرفه جویی و پیشرفت زندگی و مقتصد بودن را مشاهده می کنیم.

از این دست اشعار و گفته ها در میان قوم لک و در مناطق مختلف لکستان زیاد هست و هر کدام شرایط سن ازدواج را مشخص می کنند.

 

#مهدی_زینی

 

http://telegram.me/farhangelakI

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

41 + = 45