« تاوار /tawar  »

« تاوار /tawar  »

تاوار واژه ای لکی و از مقیاسات اندازه و مقدار است.این شاخص برای تعیین میزان یکبار برشته کردن گندم در داخل « ساج / تابه / تاوه » کار برد دارد.این مقیاس بستگی به بزرگی و کوچکیِ سطح داخلی ساج دارد.

برای تهیه ی گندم برشته(گنم برشیا)بهترین نوع گندم را تا مدتی در شیر و زردچوبه یا زعفران می خوابانند و سپس آن را خشک کرده و در فرصتهای مناسب برشته می کنند.گندم خوشه سیاه(گل سی) یا گندو قلاوندی بهترین نوع برای گندم برشته است.زمانی گندم سفید را برای این کار انتخاب می کردند.

واژه ای دیگر داریم که « آوار مالک است»و آن عبارت است از شاخ و برگ و ریشه ی بوته های خشک که با آن آتشی اندک برای غذایی ماحضر و یا درست کردن چای تهیه می گردد.

« تاوار مالک » هک هم بر همین سیاق ساخته شده است.گاهی هر لایه از سرگین حیوانات اهلی را که به صورت سطحی صاف و به هم چسبیده بر زمین لایه لایه شده است ، به این نام مشهور است.

 

#مهدی_زینی

 

http://telegram.me/farhangelakI

مطالب مرتبط

۲ دیدگاه‌

  1. آزدبخت گفت:

    سلام خسته نباشید جناب آقای اصلانی
    دست شما درد نکنه واقعا تلاش و غیرت شما جهت معرفی فرهنگ و ادب قوم بزرگ و کهن لک ستودنی و بی نهایت باارزشه
    دست نیژه شکت نووی برا الشتری خدا دیار سر وژ آویللت بو

پاسخ دادن به مهدی زینی لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 82 = 88