برچسب گذاری توسط: خانه ی کلنگی/لکی/فرهنگ لکی/شعر فارسی/مهدی زینی/مهدی زینی اصلانی/لکستان/

۰

خانه ی کلنگی

خانه ام کلنگی است از هر روزنش …. تاریکی در زایش است زیر دندان سالها… بامش، کفک زده است حصارش طعم ماندگی می دهد آسیاب بی آب زمانه می گردد و می خندد… برف می ریزد در کام جوانی سقف این خانه هنوز… از چشم کور...