دسته: شعر فارسی

۰

که ل پیر

+که ل پیر ای پادشاه زیبایی های زاگرس نشانواره ات بر روی بی راهه ها محو شد کوهها بی تو” شویک” تنهایی می کشند. وقتی تو نیستی دیگر واژه های “که لما و که لوه ز” غریب هر قاموسند بوی باروت ” کل کشها”میدان دار هر...

۰

کویر

+کویر وقتی رفتی سایه ها را باخود بردی چشمه را در کویرآرزوها به گور سپردی دیگر هیچ رونده ای هوس استراحت ندارد (مهدی زینی) ته نیا داریِ بیم کیه نی وه پام بی / گه ل گه ل نازاران دایم وه سام بی ئیسگه پیر بیمه...

۰

کبک و آویشن

+کبک و« ئه زبوه» در پس بوی لطیف «ئه زبوه» آرمیده دنیایی زیبایی در خیال ،می نگارد بر برگ برگ «ازبوه»ی تر انسانی پشیمان از به دندان کشیدن کبک را ای کبک خوش خرام ! چه خوش خیالی ما با خنده و هلهله وبی مرام هم...