که ل پیر

+که ل پیر
ای پادشاه زیبایی های زاگرس
نشانواره ات بر روی بی راهه ها محو شد
کوهها بی تو” شویک” تنهایی می کشند.
وقتی تو نیستی
دیگر واژه های “که لما و که لوه ز” غریب هر قاموسند
بوی باروت ” کل کشها”میدان دار هر آبشخور
افتخار “چوهزاره” بی خریدار
پژواک “شه قه ی داکت ” سرنای امنیت چرا گاه نیست
کاروانهای “میِ” و” وِره ن” در گذر نیستند …
تا نور ماه روشنگر گرد پای”که ل رم “باشد
“که ل پیر”ها رفتند
پیری نسل تو زندانی حرص آدمیان شد
زمین، “لاونن” را در “حه جرون”ها گم کرده است
” طراز” تو آرزوی محال “قاو قاو” گرین است
دوستی ما “واز وِره نی” بیش نبود
ما “کرکسان تماشا”
همچنان برجنازه ی خیال عبور تو از” ئاسو” نماز گزارانیم
(کرکسان تماشا=بر گرفته ازشعر حلاج از مجموعه شعرهای در کوچه باغ های نیشابور از آثار شاعر معاصر محمدرضا شفیعی کدکنی)
(مهدی زینی)

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 34 = 40