پیوه نی

+« پیوه نی »
« پیوه نی»واژه ای لکی به معنای وصلت کردن و به معنای زن گرفتن برای پسر یا شوهر دادن دختر است. این واژه در دین زردشتی به صورت « پیوکانی » آمده است و بنا بر اصول این دین هرگز گسستنی نبوده است مگر بامرگ یکی از طرفین. در فرهنگ مردمان لک زبان هم این یک اصل است که زن باید با لباس سفید از خانه ی شوهر بیرون بیاید..هر چند هم اکنون این گفته ها و داشته ها رنگ باخته اند و طلاق کاری عادی وروزمره شده است.
آنگونه که از ظاهر و معنی واژه ی «پیوه نی»لکی بر می آید در مناطق ما چگونگی ازدواج باید نقد شود و بدون هیچگونه تعصبی قبول کنیم که در این مورد هدف بیشتر پیوند با خانواده ای معتبر و ثروتمند و دارای نفوذ و در واقع نوعی فرصت طلبی مورد اقبال بوده است تا مسئله ی عشق و عاشقی و اهمیت دادن به خواست زوجین.
در زبان فارسی به طور صریح و روشم به معنای پیمان زناشویی و وصلت دو خانواده نیامده است ، اما با واژه هایی دیگر مانند «زناشویی» و «بستن » در مجموع به شکل «پیمان زناشویی بستن»کاربرد د ارد و از این منظر می توان گفت که در زبان لکی همان شکل اوستایی خود درا حفظ کرده است.
یکی از نمودهای این واژه ی «پیوه نی» ، «نافه بر کردن »دختراست. که الحمدلله هم اکنون بر چیده شده است.گاهی مردم به صورت تعریض از آن به عنوان « پی گه نی » یاد می کنند که بیشتر موارد حق دارند.
(مهدی زینی)

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی پنج کتاب 1.رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» 2. کتاب چپرا شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی 3.کتاب سالفه یا مینی مالیست لکی 4. مجموعه ی شعر لکی به نام کژاوه هویر 5. مجموعه ی شعر فارسی به نام ورینجه که هر پنج به چاپ رسیده اند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

45 + = 46