+«ههیِ هاوُ »

+«ههیِ هاوُ »
هِهیِ هاوُ،ههیِ هاوُ
هیِ دوره ، دوره ، دوره
نُک تِر بلا یه زُره
سه رم هات ئی گیژ ، وه پا په تی ، «گاهوله» مِهه م
دِرِک ، رِیه درک نِمیِ
ده سه لم گوانه چو ذرات
«ئاوه زولک» کلِکه لم توقینه
«چوی گا بنه » هر چیِ کاره مهه م
«ئاو هر هار کرت ئه وه ل»
خرج زنِیِم چوی «سه ر ته رکه »
هوفه مایتیِ ئو مِ وه بیِ نمه ره سمیِ
جه سه م پامالِ که فِ بی لوچِ«چو به لمین » بیه
«چو ئاهنین»خاویِ بی ئاوردمیِ روژ
نه زناسدم ، زام لارم، کارِ «په ره په ره ل»بی توکه
هر چیِ «زویرد»ه میه م ،گه نم نیه
«ته رتم »گُجه ر ترا بیه
کُل «گرکاو» ئو «دویسنه که»
دیه مارمیلک هم ئی نوم «مایه» م نمه زائیِ
ئیمسال هم ، مِشده ریِ «نونه له می» کِردنِم
وه نادلمینه شیه مُم
«سه د دوس بگرم هر تو یارِمی»
دوسِ ظالم ئو بی ریه مِ هر سالم
«روینی»!، «گه نمی»! ، قه رتِ تا «سه رخه رمو»!
دواره موشم ، سواره موشم :
«ههیِ هاوُ، گا په رین / شاخ نُخره سم زه رین»
(مهدی زینی)

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

67 + = 68