«نو شکار/noushekar»

«نو شکار/noushekar» «نوشکار» واژه ای لکی و مرکب و صفت است که به معنای«اولین صید» است.زمانی که افراد شکارچی به معنای واقعی برای امرار معاش و گاه به خاطر خشنود ارباب و یا دل خود به شکار حیوانات حلال گوشت می پرداختند .اولین شکاری را که صید می کردند «نوشکار» می گفتند. این واژه دارای اهمیت فراوان بود و در بزرگنمایی کار شکار چی نقش اساسی داشت.کم کم به زبان شعر و عاشقی راه یافت و اشعاری با الهام از آن سروده شد و در دل تاریخ ادبی مردمان لک زبان ماندگار گردید .در یک فولکلور لکی می خوانیم : صد دوس بگرم هر تو یارمی /هر تو یاره کی نوشکارمی هر چند در طول زمان برای آن قافیه هایی دیگر آورده اند ،اما این نوشکار بسیار بر جسته و آشکار است. صد دوس بگرم هر تو یارمی / هر تو یاره کی وفا د ارمی با این حال از اهمیت و زیبایی این واژه کاسته نخواهد شد و همچنان زینت بخش برخی سروده های لکی است. صفتهایی دیگر با همین سیاق و نمونه ساخته شده است که به برخی اشاره می کنیم. «نومال»کسی که تازه به خانه و زندگی رسیده و باهمسر خود زندگی جدیدی را آغاز کرده اند .همچنین کسی که منزل تازه ای احداث کرده باشد. «نو کیسه»صفت کسی است که نسبت به گذشته متمول تر و دارای مال و مکنتی شده .اگر این فرد به مال و دارایی خود مغرور شود و به دیگران فخربفروشد مورد خطاب این صفت است. «نو زین» بر اسبی دلالت دارد که تازه سواری شده و آماده ی زین و سوار کاری شده باشد. در این جا به عنوان صفت جانشین اسم به کار می رود. «نو دم»صفت جوان و نو رس و تازه به سن بلوغ رسیده است. #مهدی_زینی

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 + 1 =