مثنوی لکی

مثنوی لکی

وارو مایه هوار، ار کش و هُمار
منگوی ار زمی، چوی کِله سوار
گِلی صدمن آو، هُم نشینَسی
مال ایر رمنه، لافاو دینَسی
کُنه آسمو ، پوس پیتاره
خِنِک بردیه، هِرَرَج ایواره
هزارُن کُنا، ار روی سینَسی
بن پیته بره دراوینَسی
چوی انو داری، شیپه مکیشی
پلوم ار پلوم ، ئسره متیشی
آسمون دل، وخدی تنگه ماو
تموم بی کسیم، نمایم ئی حساو
بهیمونی ور، کُته داواری
«وارونه ولگ دریا ماواری»
پا چراخ دل، هاتیسه هوار
هایمی تیریکی، دارا ئو ندار
دس یک بگیریم ، کسمو وژمونیم
و روژ مصاف، صایی ایرونیم

#مهدی_زینی

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 76 = 78