« له کی بارمه

+« له کی بارمه »۹/۷/۹۳
«ئی قه صر هاتمه لیمو بارمه / وه که س نمیه میِ ئه را یارمه»
ئیِ لکسونه مام ، بارکوله م سه نگینه
قانون کریم خانی ئو ئشق بابا طاهرم ها بیِ
ره نگینی لطفعلی خان
سه ربرزی باستان وآریاییم ها بیِ
فه رهه نگ بارمه
بِرال کل بورن ،
بیلاوه نیک بو ده شدم ئج هُمه
ئی لکسونه مام پاچا بارمه
نه ره دیو ،مه لک خورشیر،مه لک جه م شیر، دیو دوال پا
که موته ر ئاش بیر،گوره هویله،یِ خویه ئو هفد برا
ئری خاپوره شوه لتو بسپارنه ویر
ئی لکسونه مام ،چل سرو بارمه
دتیه ل به خت وژتو دیاری که ن
کریه ل ئه ری سه فه ریتو فالیِ بایژن
مه ردمه ل سال خُشه، نیت بیه رن ئو دل
«خداله م شکری ره سیمه مه تلو / دلم ساکن بی ئیِ پژاره شو»
ئی له کسونه مام، هی ره ن هی ره ن بارمه
سوزه سوزه ،بینا نینا، بزران،دوس خانه میری ،کره نو کره نو
سه نگی سه ما ،دو پا ….
مه ریه م مه ریه م ،بالابرز، ده نگِ ئه هورایی دیرم
«هی کره نو کره نو کره نو /چه ق پوق تیلا بازی شو»
ئی له کسونه مام ،سوز دل ِ ملا منوچهر
غزل ملا حقعلی،درد دل نوشاد ئو دار جنگه
عرفان ملا پریشان ،شیرینی نادر هرسینی
زلال شئر ته مُم شائره لِ له کم ها بی
ئی له کسونه مام،بازیم ئاوردیه
دال په لو،گل زرکی،قاز ئو قویز
کُلاو رُنکی دیرم
«هه ره ک بره ک»،هه لو دیرم
ئایله ل ! خاک بازیگه وا برد
ئی له کسونه مام ، واته بیرا مهه م
ئستعاره دیرم ،«بزان بزانی بزان چه موشیِ»
شئره ل« با میه فه ز» دیرم،»مه لیچک ئاوته میه م…»
ئی له کسونه مام ، هاوا شناسیم ها بیِ
دایا هار که مینتو،دیری ده س بینکه مُریِ
شه شله شه شله هاو نوا،وه خدِ چله بره
مونگ ئاخل داسیِ،بوتا بچیمه گایاری
شه س گا کوه وارو برونه، بوسیم ئه ر ده ر مال خدا
ئی له کسونه مام ،ته قویمم ها بیِ
سال له ره میری سخو سُزُ نمه سیِ
سال کیلیِ په نج تُمه ن ،گوا دُینه بیه
قله سال ئو سویرژگه سال ئو وه شدِ واوا
شیرین سه ر دالگه لیِ کِن
ئی له کسونه مام ،داری دله ل خه مه بارم هابیِ
موگه مارم ،پیال شیر ئو ژنه ل که لُته ره مه لاونم
لاوه لاوه دیرم، برا بوه هوار وه خدِ زراته
شه که تی ئی بینه میه رم، وه خد کار وه گه رد یه ک بخُنیم:
«دام په ری خویه م په ری / وه ده س وه ده م یاریم ده ری»
سالفه دیرم ، «که لسه فه» مارم
ئی له کسونه مام ،وه گرد روزگاره ل نو هاتمه
هام ئی نوم قافله ئلم و ئدبِ قه رن بیس ئو یه ک
ئه ده ب دیرم ،ریه م دیرم،ولات کُل دوس دیرم
ئی مه ردمه ل بورن ئی نوام ، ده ساویزم مِهره ،محبته
بورن بیه رن بی پیل
نوش گیُنتو
(مهدی زینی)

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 1 = 7