.ضافسونی (زافسونی) (جشن تولد نوزاد )

.ضافسونی (زافسونی) (جشن تولد نوزاد ):گوسفندی با رنگ ورشمه بر سر آخور بسته شده است وهمه منتظر کسی هستند که از راه می رسد،او کسی است که سالها در انتظارش بوده اند ومی خواهند برادری برای دخترانشان به این دنیا بیاید.یک نفر از خانواده دنبال زن پُشت گِر(ماما)رفته است .زمان موعود فرا می رسدونوزادی زیبا به این جهان پا می گذارد. گوسفند را سر می برند ،مطربها از یک تا هفت دسته بنا بر موقعیت اجتماعی واهمیت تولد نوزاد ،موسیقی محلی می نوازند وافراد فامیل در این رقص وپایکوبی شرکت می کنند.بعد از بریدن ناف توسط یکی از زنان فامیل،که مادر روحانی طفل خواهد بود وخواندن اذان واقامه در گوشهایش ،با سر انگشت مقداری از خاک مهر رابا نیت اینکه نماز خوان وبا ایمان شود، بر کام دهان نوزادمی مالند. سپس نوبت به گوژ می رسد.چون مادر طفل حساسیت نشان نمی دهد ،این کار توسط زنی از زنان محل که بچه ی شیر خواره دارد انجام می شودوگرنه خودش این کار را می کرد،زیرا حرکات واخلاق آتی نوزاد ملهم از اخلاق ورفتار گوژ دهنده است،پس نمی شوداین کار را به هر زنی سپرد. چون نوزاد پسر است،پای راست پسری را که قبل از او متولد گردیده است،به نشانه ی قدر دانی، باید در خیک روغن فرو برند.
از گوشت گوسفند غذایی تهیه می شود وحاضرین میل می کنند.از جگر آن به خاطر قوت وجبران خون برای زائوکبابی مهیا می شود.
گاهی برای زائو تله که غذایی سبک وروان وپر انرژی است تهیه می شود.سپس نوبت به تهیه ی گنم اُ روین(گندم وروغن)فرا می رسد.در مورد این خوردنی در بخش غذاها توضیح داده ایم.گنم اُ روین بین حضار ،البته بیشتر زنان شرکت کننده در مراسم توزیع می شود.برای جلوگیری از اذیت وآزار همزاد وهر نوع جن وپری بوته ی گونی سراسر نصف می شود ویک قسمت به جلو وقسمت دوم به پشت خانه یا سیاه چادر انداخته می شود.توسط با سواد چله بری نوشته می شود تا چله ی کودک با چله ی دیگر نوزادان دیگر از انس وجن در گیر نشودو آن را به بازوی طقل می بندند.
هر کدام از فامیل هدیه ای برای زائو می آورندواقوام نزدیک این هدیه را با ارزش بیشتری انتخاب می کنند.بعضی اقوام از لباسهای دست دوز یا دست بافت مخملی مثل کلاه مخمل تزیین شده با پرخروس ومهره های رنگارنگ،وراونک،پِشتِ (قنداق بند)بافته شده از پشم گوسفنددر نقش ورنگهای مختلف را هدیه می کنند.
برای نوزاد ازمیان اسامی اسلامی یا آنچه که آرزو وملکه ی ذهن پدر ومادر است ودر محیط زندگی عشایری بسامدی زیاد داردویا بنا شکل وشمایل نوزاد،نامی انتخاب می شود.اگر فرزندان خانواده در گذشته پا نگرفته اند(مرده اند)به ناچار نام نوزاد بمانی ویا ازاین قبیل خواهد بود.
(مهدی زینی)

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 37 = 46