«صبحدم مایِ ئی دیار»

+«صبحدم مایِ ئی دیار»
وه خده هویه ر بای ئی دیار
ئی خودشیرینِ پاچا وه ش
نوم ئو نیشون مه ردم قه لبا نهه
بی رونه قه ، میدُنِ مئرکه ت
سجل ماد ئو کاسی ئو لک هان ئیِ ژیر ئاوار
چوی دُر هان ئی که ف ئقیانوس
مه لاونه لِ له ک نجاته میه نیِ
ئی میمُنه ل سفره ی هزار ره نگ لکی !
بیرن نوش گیونتو ، اما..
سفره نیه ررن ، نمه ک دُ ، نه شگنن
بِره ندِ خِله وه پاکا که ن
بوشن: مالت ئاوا
روژیِ شاهتیه میه ن
شیه ره لِ ئیر چوخیا وه ده سِ زه مُنه
دره ی «مهرگان کده» بن چاک منه
چیا «بون باوه جو»نوم نشونِ منه
چیا «چغابل» ، چیا « گریرو» پشد به نِ منه
چیا »گیو» ، «چیا خه زینه» «سویر دُمِ لکی»
اوجاخ «اروخش» ،«چیا ئسیاو»، «چیا گودین»
تا روژ پاک بوشم ته مُم نماو
یاونه کُل هان ئه ر کویژه
یه کیِ یه کیِ مه کوئن ئی ده ر
قیقاچه مایژن ،ئه ر به رزی دنیا
نو گُله نگ سواره ل «نیسا »
هویه ر، ئی ژیر خه لوار خه لوار خاک قایم بیه
وه خده بای ئی دیار
شمس زرین بال ، ئج فوق فرق شرق گرین
وه رِ ده م روشِنا ماو
دُر ئو گژک ، مه لومه موئن
**********************
برگردان به فارسی
صبح صادق خواهد دمید
نزدیک است که آفتاب طلوع کند/ای کسیکه برای خودت افسانه می بافی/هویت دیگران را وارونه نکن/روزی معرکه ات بی تماشاچی خواهد شد/ نام ونشان ماد و کاسیت و لک زیر خروارها خاک پنهان است/مانند در در کف اقیانوسهاست/غواصان لک آنها را بیرون خواهند آورد/ای میهمانان سفره ی هزار رنگ فرهنگ لکی/بخورید ، نوش جانتان ، اما / سفره را پاره نکنید،نمکدان را نشکنید/ برند واژگون و ناهماهنگ را بزدایید/ بگویید :آباد باد فرهنگ لکی/روزی خواهد رسید که شهرهای مدفون در دل خاک به حقانیت فرهنگ لکی گواهی دهند./دره ی مهرگان بن چاق من است./تپه ی بان بابا جان (در نور آباد) تپه ی چغابل در رومشگان/تپه ی گریران در الشتر/ تپه ی گیان در نهاوند/چیا خزینه در هرسین/ سرخ دم لکی در کوهدشت/ آتشکده ی اروخش در الشتر/ تپه آسیاب بر کنار سیمره در کرمانشاه/تپه ی گودین درکنگاور/ هر چقدر نام ببرم تمام نمی شود/ همه ی این موارد در صف روشنگری هستند/یکی یکی پیدا می شوند/ سواران بر جسته ی لکستان ، بربلندای جهان اسب دوانی خواهند کرد /آفتاب زیر خروارها خاک پنهان است/ وقتی طلوع کند/آفتاب زرین بال از افق گرین/جهان را روشن خواهد کرد و خرمهره از در شناخته خواهد شد. / برند= علامت تجاری مارک ،نشانه ، شاخص/خله وه = بیگانه
(مهدی زینی)

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

40 + = 49