«شیه ویس /sheyaveys»

«شیه ویس /sheyaveys»
گیاه «شیه ویس» با نام علمی sambucus nigra L از تیره ی caprifoliaceaeو نام فارسی انگور کولی،آقطی سیاه ،خمان و خمان کبیر از گیاهان علفی ،درختچه ای یا درختی کوتاه ، با شاخه های مغز دار و برگهای متقابل و برگچه های دندانه دار ،گوشواره دار و کاسه ی گل کوچک و نا محسوس در بیشتر نقاط الشتر مخصوصا دره ی کهمان می روید.به نظر می رسد که این درختچه با هوای سرد سازگاری بسیار دارد،چون دره ی کهمان از نقاط بسیار سرد ایران است.
خواص دارویی : در طب قدیم منطقه از میوه ی آن برای دردهای مضمن معده استفاده می شده است ، منتهی با شک وتردید چون دانه های این گیاه سمی هستند.
در طب قدیم ایران گیاهی سرد و خشک است و موثرترین قسمت دارویی آن پوست ثانوی (داخلی)ساقه و ریشه ی آن است. موارد مصرف آن عبارت است از: درمان رماتسم و درد مفاصل ، ادرار آور،ملین و ضد یبوست،رفع اسهال،التیام بواسیر،درمان استسقاء،سرما خوردگی،درمان برونشیت و….
چگونگی مصرف آن : ۱٫جوشانده ی پوست ، ریشه، میوه ،ساقه و میوه .۲٫ دم کرده ی گلهای خشک آقطی.
(مهدی زینی)

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 + 8 =