سالفه لکی و گلستان سعدی

«تطبیق مضامین برخی سالفه و واته های لکی با داستانهای گلستان شیخ اجل»
+«حه ق بز گیگ ئه ر ته ک بز شاخ دار نِمه مینیِ»
وت : ئی نوم ریه نِ پیایِ ئی قومی له ک ،دو بز بین ،یه کی شاخ دریژیِ داشدی ،یه کی هه نی بز گیگیِ بی.بز شاخ دار وه سُنگه شاخ دریژ ئو تُک تیژ وژ همیشه بز گیگ ئزیه ته مهه ردیِ.لالک هواس گیگ ،شاخدار هه شه ری تِرا مهه ردیِ.بز گیگ هویچ وِج پل ئو پا نویتیِ ئو هر مه چنیاتیِ دل.یِ روژ شونِ ریه ن دُنیال بردویته له ر ئر نُم دارِسُنیِ ،بز شاخ دار هات وه شاخ بیه ر بز گیگ ،بز گیگ جاخالی داتیِ ،شاخه ل دریژِ مه ردم ئازار،گیرو کِرد ئی نو دو دار.بز هر چی ته قلا کردیِ فایده ناشدیِ.گرگ ئه ر ئاسو دیار بی، بز گیگ گوشه ل وژ به سدیِ تا ده نگ واله وال بز شاخدار نه شدویِ.ریه ن ئو شون دویرا که تن ،بز گیگ مه خنیا ئو ناتیِ دو چی ئه ریِ نُم ریه ن.گرگه ل له مُنیِ ئج ئزا ئاوردیِر.
مردم آزاری را حکایت کنند که سنگی بر سر صالحی زد. درویش را مجال انتقام نبود.سنگ را نگاه همی داشت تا زمانی که مَلِک را بر آن لشکری خشم آمد و در چاهش افکند. درویش اندر آمد و آن سنگ بر سرش کوفتگفتا تو کیستی و مرا این سنگ چرا زدی؟ گفت من فلانم و این همان سنگ است که در فلان تاریخ برسر من زدی. گفت: چندین روزگار کجا بودی؟گفت: از جاهت اندیشه همی کردم اکنون که در چاهت دیدم فرصت غنیمت دانستم.
ناسزایی را که بینی بخت یار/ عاقــــــــلان تسلیم کردند اختیار
چون نداری ناخن درنـــده تیز/ با ددان آن به که کم گیری ستیز
هر که با پولاد بازو پنجـه کرد، / ساعد مسکین خود را رنجه کرد
باش تا دستش ببنــدد روزگار / پس به کام دوستان مغزش بر آر
منبع :گلستان سعدی
گیگ = نوعی بز بی شاخ.
(مهدی زینی)

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 28 = 36