«ساز مخالف»(ادبیات تطبیقی)

«ساز مخالف»(ادبیات تطبیقی)
در زبان فارسی که زبان معیار ما ایرانیان است ،کنایه ای هست که می گوید : ساز مخالف زدن یا ساز مخالف کوک کردن وبه معنای این است که بر خلاف جمع و آنچه مورد اقبال همگان و پذیرش عموم است ،عمل کردن.از جهتی این کنایه برای همه اصل است از جهتی دیگر فرهنگهای بومی که دارای ارزشهای انسانی و معنوی هستند ،مترادف و همپایه ی این کنایات را به عنوان ادبیات و فرهنگ تطبیقی در درون خود دارند.
درزبان لکی برای رساندن مفهومی که در بالا ذکر شد ،گفته می شود:فلان «ته میریِ تِرهایته ده سا»
یعنی فلانکس تنبور خودش را می نوازد و یا تنبوری غیر از تنبور دیگر نوازندگان در دست دارد .نتیجتا مخل و نوفه ی هماهنگی نوازندگان می شود.(تنبور یکی از آلات موسیقی لک زبانان است که در مراسم آیینی یارسان و اهل حق لک زبان نواخته می شود .این ساز از نظر مذهبی و آیینی دارای ارج ومنزلت و موسیقی آن عرفانی است.)
(مهدی زینی)

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 + 2 =