«دیار ئی قیومه ت»

«دیار ئی قیومه ت»
خه ریو ئاشنا !
ئه ج کُمی آسو دیاره میِ
تا بامه پیشوازت
سراوِ همیشه خُلخُله !
ئه ر کُمی فه سله مه جوشی
تا کیه نی کوراوه چیه مم
سیراوُ زلال و پاکیت بو
تیه مِ وهاره ل !
چِکِرِ ئشق ئی درینم،
هر ها ته ما وه شت گیو بخشت
باوُار تا ناوُارم شوراوُ دویری
باوُرت بو بی باوُر!
هزار کوچِ سیِ که رگم شمارد
دیارت نویی
هزار جه نگ داس و گه نمم دی
نهاتی
هزار شوئه خُنِ سرما ،
ئه ر ره نگ ئو ره شمه داره ل گواریا
بال چیه متیِ هیز نا
هزار ویره لیه ریِ کویه ل به سدیِ
ئی خاوُم نهاتی
ئیسگه وهاره،
گرینِ مه خمه ل پوش سه ر چوپیه
گل ئو بلبل موشِن ئو مه خه نن
گرت پیلایی ئه ر قیم بته کِن
اما نه …..
ئید چی ئو سال ئو مُنگ دویرا که ت
مه زانم نمای
دیار ئیِ قیومت که تیه وژم

#مهدی _زینی

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 80 = 84