«ته ناف دار»

«ته ناف دار»
ئه ر بالات دویریا، چل گو چل نیم گو /پرچت ره ش ئو کو ئه ر سه ر کو
لوزت شیرین ئو ده م قه ن سول قامت / دیار دوسه که م که ت ئو قیامت
ئه ر پایمو جاکه ت قُرم که ن یایه / وه ئه شاره تو سه نگم چنیایه
هر هامه ته مات ئی دویر دیار بِیِ / شیوه شیرینت نِشو چیه مم دِیِ
ئه ر ده ر ماله که ت ،جه نگ ئو جه نگ دویه/ سُزیایه دلم ،ئیی نُم ئیِ قییه
هر تالیِ ئی گیست ، ته ناف داریکه / هر داریِ ئه ریِ ، ئاشق ژاریکه
بُخ تینی گِرتمیِ ، بیه ژونِ سه رد / نیشد ئو دو دیده م ، بیناییم ویه رد
مدروشیا وه شو ،چراخ ماله که ت / مه جُجیا چوی شه م ته نیا خاله که ت
ئه ر وئده جا که ت ،ئه خگه بنیشم / تا روژمه ردن هر ئاه بکیشم
ئه ر بِیت تو باینا ،سه د سال مه نیشم / بار دوریه که ت وه کول مه کیشم
(مهدی زینی)

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 48 = 49