« تاوار /tawar  »

« تاوار /tawar  »

تاوار واژه ای لکی و از مقیاسات اندازه و مقدار است.این شاخص برای تعیین میزان یکبار برشته کردن گندم در داخل « ساج / تابه / تاوه » کار برد دارد.این مقیاس بستگی به بزرگی و کوچکیِ سطح داخلی ساج دارد.

برای تهیه ی گندم برشته(گنم برشیا)بهترین نوع گندم را تا مدتی در شیر و زردچوبه یا زعفران می خوابانند و سپس آن را خشک کرده و در فرصتهای مناسب برشته می کنند.گندم خوشه سیاه(گل سی) یا گندو قلاوندی بهترین نوع برای گندم برشته است.زمانی گندم سفید را برای این کار انتخاب می کردند.

واژه ای دیگر داریم که « آوار مالک است»و آن عبارت است از شاخ و برگ و ریشه ی بوته های خشک که با آن آتشی اندک برای غذایی ماحضر و یا درست کردن چای تهیه می گردد.

« تاوار مالک » هک هم بر همین سیاق ساخته شده است.گاهی هر لایه از سرگین حیوانات اهلی را که به صورت سطحی صاف و به هم چسبیده بر زمین لایه لایه شده است ، به این نام مشهور است.

 

#مهدی_زینی

 

http://telegram.me/farhangelakI

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی پنج کتاب 1.رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» 2. کتاب چپرا شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی 3.کتاب سالفه یا مینی مالیست لکی 4. مجموعه ی شعر لکی به نام کژاوه هویر 5. مجموعه ی شعر فارسی به نام ورینجه که هر پنج به چاپ رسیده اند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

24 + = 27