«ئاوُاخد»

«ئاوُاخد»
وت : ژه ن ئو پیا نه داریِ ، نیشدُیین ئه ر که م ئاگِر، سیر نُنِ سه رد ئو شیرازو هواردُیی ، داشدو ئه ری وژوُ ئاواخدُنه ماوُاسد. پیا وِتیِ : ئی خدا چه مُیا ئیسگه مویینمیِ باشدا تا بارمو ئیِ مینگو نه مه نا ! ژه ن وتیِ : ئسگه جِلمو ئه ج کوئه ماوُرد ؟ موقیِ گِ بارمو بهه ردا ،پشد زیه مه مُیاتیِ .پیا وتیِ وژمو جل ره نگینیِ ئرینمُنه مه چنیا. ژه ن وتیِ ئیمه دُنیا نیریم ،هُری ئه ج کوو باریم؟ پیا وتیِ : دِرکِ زه رده ، مه کاریم تا وخدیِ رِیه ن مردم بیه نیه ر نُم ،هُریو گیر کیِ ئه ر قیِ درک زرده ، ئیمه مه چیم هُریه ل گِرده مِهیم ، مه رسیمُنیِ ،وه به ن رِسیا جلیِ ئه ری مویین دُرِسه مِهیم. ژه ن وتیِ : هر وه خد بار کِیم مِنیش سوار ته لمیته مُم. پیا وتیِ ئه نی مِ وه پا بام؟ ژه ن وتیِ : تو، ئه خگه وه پابوریِ تا ژیر پات پفِله ک بِهیِ. پیا ، یه گِ شِنه فدیِ وه چو ئاوردیه کوک ژه ن ئرا. ژه ن وه سه ر خوینالی هیوای ئی نُم کُرنگ . مردم وِتو یه چاتو ؟ پیا وتیِ : یه ئی گیس بریا نمیلیِ مِ سوار مویین بُم. مردم داونه ر ژیر خه نه ئو ،ژه ن ده سیِ ماوُردیه سه ر ئرا ئو هر مه گیریا. ئایم دُنایی ئه ج مردم وتیِ : مه گه ر نه شنه فدِتُنه موشن : «ئوله وه خیال وه مال نمه یو.»
(مهدی زینی)

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 33 = 39