«آتشین دُ ر»

«آتشین دُ ر»
پا بنه بر روی چشم ای برتر از چشمان من / اندکی کم کن خدا را بی وفا حرمان من
نازنینان روح را درمان به طوبی می کنند/سایه ای برما فکن ای روح و هم درمان من
وعده دادی کام دل از تو بگیریم درجنان/جان فدایت بی دریغ ، ای حور و هم غلمان من
رحمتی بر این دل افگار ورنجیده نما / چون تو هستی دلنوازم پس بیا رحما ن من
آتشین در می فشانم در غمت، چون کوره ام/بی کران دریای خون، سر زد از دامان من
بسته ای زنجیر عشقت بر دلم، دل جای توست/چشم دلها فرش راهت،خوش بیا مهمان من
گر تو با یک غمزه از بنیان برآری عهد خود/با هزار عشوه نگردد رخنه در پیمان من
از ازل بنهاده ایم ما دین خود در راه عشق/مهر رویت کافری کرد وبسوخت ایمان من

مهدی زینی

من مهدی زینی ا صلانی متولد 1337-الشتر ،کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،دبیر باز نشسته ی آموزش و پروش ،نویسنده ی دو کتاب رد پای پیشینیان «فرهنگ عامه ی لکی» و کتاب شرح و بیان توصیفی برخی واژه های لکی که هر دو در دست چاپ هستند.هم اکنون در مورد معرفی زبان و فرهنگ لکی فعالیت می کنم.

شما ممکن است این را هم بپسندید

۲ پاسخ‌ها

  1. منوچهر گفت:

    سلام و عرض خداقوت خدمت شما برادر بزرگوارم، از اینکه جهت اعتلای فرهنگ لک وقت گذاشتید و تلاش میکنید بنده به نوبه ی خود و به عنوان یک لک زبان از ایل کاکاوند ساکن در شهرستان هرسین تشکر و قدردانی فراوان میکنم.
    عزیزان دیگری را میشناسم از شهرستان سلسله همچون برادران عزیزم میرزانیا و حسنوند که همپای شما دستی بر آتش شعرلکی دارند که همینجا از این بزرگواران هم تشکر میکنم.موفق و منصور باشید.

  2. مهدی زینی گفت:

    ممنون و سپاسگزارم از محبت لطف شما آقای منوچهر کاکاوند. این وظیفه ی ماست که فرهنگ مادریمان را ارج بنهیم و در اعتلای آن بکوشیم. سپاس از لطف شما.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

86 + = 95